Peter’s Sabbatical

My trip around the world 2007 / 2008

Peter’s Sabbatical random header image

Weer thuis

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn reis terug en aankomst in het koude Nederland …

Comments OffTags: Other

Thailand: Bangkok pt2

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen tijdens de laatste dagen van mijn trip in Bangkok, Thailand …

Comments OffTags: Indochina

Cambodia: Siem Riep & Angkor tempels

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen tussen de Angkor tempels rond Siem Riep in Cambodja …

Comments OffTags: Indochina

Cambodia: Pnom Penh

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Pnom Penh, de hoofdstad van Cambodja …

Comments OffTags: Indochina

Vietnam: Saigon

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Saigon, de hoofdstad van Vietnam …

Comments OffTags: Indochina

Vietnam: Hoi An

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Hoi An, het centrum van de Vietnamese kledingindustrie …

Comments OffTags: Indochina

Vietnam: Hue

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Hue, Vietnam …

Comments OffTags: Indochina

Vietnam: Hanoi

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Hanoi, in het noorden van Vietnam …

Comments OffTags: Indochina

Vietnam: Halong Bay

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen tijdens de boottocht langs de eilanden in Halong Bay in Vietnam …

Comments OffTags: Indochina

Vietnam: Ninh Binh

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Ninh Binh, de eerste stop in Vietnam …

Comments OffTags: Indochina

Laos: Homestay

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen bij een gastgezin in een dorpje in Laos …

Comments OffTags: Indochina

Laos: Vientiane

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Vientiane, de hoofdstad van Laos …

Comments OffTags: Indochina

Laos: Luang Prabang

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Luang Prabang in Laos …

Comments OffTags: Indochina

Laos: Mekong River

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen tijdens de trip over de Mekong Rivier …

Comments OffTags: Indochina

Thailand: Chiang Mai

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Chiang Mai, in het noorden van Thailand…

Comments OffTags: Indochina

Thailand: Bangkok

March 31st, 2008 · Comments Off

Hier vind je -ooit & wellicht- mijn belevenissen in Bangkok, de start van mijn tour door Indochina …

Comments OffTags: Indochina

Sydney

January 28th, 2008 · Comments Off

De Rough Guide had niet veel interessants te melden over Canberra, en dus heb ik de hoofdstad maar overgeslagen en ben in één ruk doorgereden naar Sydney. Voordeel is dat ik dan precies op tijd ben om Australia Day mee te vieren in de haven van Sydney, en me rustig kan voorbereiden op het vertrek naar Azië. Voor het eerst in lange tijd rijd ik weer op een echte snelweg, dus met meerdere, gescheiden rijbanen. Maar het is één grote bouwkeet. Ik heb nog nooit zoveel wegwerkers en hun machines bij elkaar gezien, en ze lijken allemaal ook daadwerkelijk aan het werk te zijn.

IMG_1063


Aangekomen in Sydney heb ik me maar meteen vlak bij het vliegveld gevestigd, zodat ik per trein de stad in kan. Want Australia Day in Sydney heeft veel weg van Koninginnedag in Amsterdam. Met de auto is er geen doorkomen aan, en de trein zit bommetje vol. De festiviteiten vinden voornamelijk plaats rond Sydney Cove, de baai met aan de ene kant de vanwege het vuurwerk met Nieuwjaar bekende Harbour Bridge. Aan de overkant van het water staat het Opera House, vast en zeker het meest bekende bouwwerk van Australië. Het was een mooi hoogtepunt om de trip naar Australië mee af te sluiten…

Comments OffTags: Australie

Australian Open in Melbourne

January 28th, 2008 · Comments Off

Het was geen vooropgezet plan, maar toen ik in Australie aankwam zag ik toevallig dat de kaartverkoop voor het Australian Open tennistoernooi in Melbourne net was begonnen. Aangekomen op de website bleek een flink aantal wedstrijden al uitverkocht. Een avondwedstijd leek me het meest praktisch, dus op goedgeluk een kaartje zo laat mogelijk in het toernooi gekocht. En natuurlijk voor de wedstrijd op het center court in de Rod Laver Arena. Dat geeft immers de beste kans om een topper te zien.

Toen woensdag de 23e januari dichterbij kwam bleek dat ik mazzel had, want ik had een kaartje voor de kwartfinale van Roger Federer tegen James Blake gescored. Ik weet natuurlijk niets van tennis, dus het was extra leuk om de latere winnaar te zien spelen. Tenminste, dat dacht iedereen, want Federer had al tijden niets verloren en was torenhoge favoriet.

Melbourne zelf was volledig in de ban van de Australian Open en rondom Melbourne Park is een compleet circus opgebouwd. Naast de gebruikelijke eettentjes ontdekte ik zelfs een poffertjeskraam. De poffertjes zagen er heel redelijk uit, maar zelfs in Nederland eet ik ze niet, dus ik heb ze maar overgeslagen. Om IBM kan je hier echt niet heen. Het is een belangrijke sponsor, brengt de challenges van de spelers haarfijn in beeld, en houdt de scores bij.

IMG_1014

M’n plaats was helemaal achteraan op rij PP. Da’s een flnk eind weg, maar toch was het prima te volgen. En door mijn nieuwe camera, met 10 keer optische zoom, kon ik toch nog aardige foto’s maken. Enig minpuntje was dat om onduidelijke reden alleen de allerlaatste rij minder beenruimte had dan alle andere rijen. Wellicht een rekenfoutje bij de bouw. En toevalligerwijs zetten ze dan ook nog alle grote mannen naast elkaar op die rij. Groot ja, want aan deze kant van de wereld rekenen ze me tot de groten der aarde, en kreeg deze ‘big guy from Holland’ om die reden al eerder de grote fiets en de grote kano. Maar goed, omdat we niemand achter ons hadden, konden we regelmatig gaan staan. M’n buurman op de tribune was net terug uit Zuidoost Azie, en gaat binnenkort naar Peru, dus we hadden voldoende gespreksstof.

IMG_1013 De wedstrijd zelf was één van de minder spectaculaire van het toernooi. Eigenlijk gewoon een walk-over van favoriet Federer, die niet eens echt op dreef was. En ook Blake, die te boek staat als een grappenmaker, had z’n dag niet. Voordeel was dat de wedstrijd na net 2 uur al was afgelopen, en ik na een flinke avondwandeling in Melbourne op tijd naar bed kon. Ik moet immers nog een flink stuk richting Sydney rijden…

Comments OffTags: Australie

Coober Pedy

January 27th, 2008 · Comments Off

IMG_0598 Op welk moment ik had bedacht dat een ritje naar de outback leuk zou zijn weet ik niet meer, maar ineens stond er een 850km lange stippellijn van Adelaide naar Coober Pedy op de kaart. Met stift nog wel, dus uitgummen kon niet meer, en ik moest eraan geloven. Eerst nog een tussenstop in Port Augusta, maar dan toch echt de woestenij in. De Vlaamse dame in m’n TomTom meldde mij: “over 531 km rechtsaf, daarna bestemming bereikt”. Dat moet ze tegen die tijd nog maar ’s herhalen…

De weg is prima, en onderweg groeten alle tegenliggers je. Behalve de chauffeurs van de driedelige vrachtwagen combinaties, de zogenaamde ‘road trains’. Maar ik neem aan dat ze voor elkaar wel even hun vingers opsteken. Veel tegenliggers zie je trouwens niet op de zondagochtend, ongeveer één per tien minuten. IMG_0621Een snelle rekensom leert dat de afstand tussen mij en de dichtstbijzijnde auto op mijn weghelft ongeveer 33km (100km/u x 1/6e uur x 2 auto’s) moet zijn geweest. Ondanks het weinige verkeer staan er een paar flinke benzinestations langs de kant van de weg. Ze waren echter sinds Kerst niet meer bevoorraad. Benzine hadden ze genoeg, maar voor mij een klein drama; er was geen cola en chips meer te krijgen.

Zo’n honderd km voor Coober Pedy houden ook de laatste bomen en struiken het voor gezien en steken alleen nog wat polletjes gras uit de rode aarde. In de verte verschijnen vreemde hopen zand, in alle kleuren van de regenboog. Het zijn de puinhopen van het uit de opaalmijnen opgegraven zandsteen. Omdat opaal prima door een amateur mijnwerker en met beperkte middelen te mijnen valt, staat er hier niet één grote fabriek, maar een heel stadje vol opaalzoekers.

Tourisme is tegenwoordig de andere reden van bestaan voor Coober Pedy. Bij aankomst hoopte ik dat de motels niet allemaal vol zouden zijn, en dat ik nog met een tour of iets dergelijks mee kon, want ik had weer niets geboekt. Ik had me geen zorgen hoeven maken, want het stadje was uitgestorven. Hier en daar zaten en lagen wat Aboriginals op de stoep, en de zwarte kraaien gaven het stadje een nog onheilspellender tintje. Even verderop zag ik echter de eerste borden met ‘Accomodation, 20% off’. Het bleek dat, terwijl het in de rest van Australie zomervakantie en dus hoogseizoen is, het hier juist laagseizoen is. Hartje zomer is het hier normaal gesproken veel te heet om in de mijnen te werken, en blijven ook de toeristen weg. Ik kwam weliswaar in het verkeerde seizoen, maar precies op de juiste dag want het was maar 30 graden, en dus voor Coober Pedy heerlijk lenteweer.

IMG_0723IMG_0674IMG_0681IMG_0662IMG_0655

Vanwege de hitte (en het voorhanden zijn van allerhande graafwerktuigen) woont een deel van de mensen hier ondergronds, en ook de hotels zijn in oude mijngangen gevestigd. Nadat ik de eigenaresse van de Comfort Inn had weggeroepen van de kerkdienst in de naastgelegen mijn, kreeg ik de sleutels van mijn eigen doodlopende mijngang. Het was er lekker rustig want ik was de enige gast, maar het uitzicht was waardeloos.

Bij gebrek aan klanten werden er geen tours georganiseerd, maar dat bleek helemaal niet nodig. De twee musea waren gewoon open, en Coober Pedy is eigenlijk een soort van openlucht museum. Allerhande mijnwerktuigen zijn in de straten achtergelaten, geparkeerd of tentoongesteld. Als je goed zoekt vind je zelfs een paar movieprops uit de films waarvoor het dorre landschap het decor vormde. In de ‘Mad Max’ films was dat de woestenij van Australie zelf, maar in ‘Mission to Mars’ en ‘Pitch Black’ zelfs een andere planeet. Het ruimteschip uit die laatste film staat gewoon buiten op straat, voor het museum.

IMG_0729

Na het eendaagse bliksembezoek rijd ik weer terug. Want net als bij het Inca Trail naar Machu Picchu is de reis ernaartoe toch belangrijker dan de eindbestemming zelf…

Comments OffTags: Australie

Adelaide & Kangaroo Island

January 27th, 2008 · Comments Off

Na mijn vertrek uit Mount Gambier, helemaal aan het eind van de Great Ocean Road, volg ik de kust verder naar Adelaide. Opnieuw een mooie stad, waarvan het centrum volledig door parken is omgeven. Echt groen is het gras echter niet, want ze hebben hier nogal last van de droogte. Volgens het nieuws is het hier in 100 jaar niet zo droog geweest. In het Noordwesten van Australië hebben ze weer andere problemen, want daar staan een paar stadjes blank door de aanhoudende hoosbuien. Achteraf blijkt de routewijziging (zuidkust ipv westkust) dus prima uit te pakken, want persoonlijk heb ik geen last van de droogte. Anders dan een klein schuldgevoel voor elke minuut die ik onder de douche sta dan toch.

IMG_0496 Even ten zuiden van de stad vertrekken vanaf Cape Jervis de ferries naar Kangaroo Island. Volgens de moteleigenaar was reserveren niet nodig, maar bij aankomst bleek de vroege ferry vol. Na een beetje heen en weer gebel met de parkeercrew aan dek, vonden ze toch nog een plekje en kon ik mee.

Het eiland was een stuk groter dan ik dacht, en voor een rondje ben je zo maar 300 km onderweg. Het staat –de naam zegt het al– bekend om de kangaroes. En de koala’s, die in tegenstelling tot hun soortgenoten op het vasteland allerlei ziekten bespaard zijn gebleven. Veel levende kangaroes heb ik er overigens niet gezien. Een enkeling verschool zich tussen de bosjes in de berm, maar de meeste lagen dood op de weg. Vooral ’s avonds en ’s ochtends vroeg zitten ze op het warme asfalt in de koplampen te staren. Wat dat betreft zijn het net konijnen. Tot je ze raakt natuurlijk, want zo’n mannetje van 70kg laat z’n sporen na op je bumper. Vandaar dat de locals bullbars voorop hun auto laten monteren. Dat zijn chromen buizen die je in NL vaak ziet op ‘terreinwagens’, al is de kans om in NL iets ter grootte van een kangaroe te raken niet zo heel groot volgens mij.

Seal Bay, de grootste attractie van het eiland, heb ik maar overgeslagen, want tussen de zeehonden / leeuwen had ik op Galapagos al gelopen, en daar kan toch niets aan tippen. Grotten blijven echter interessant, dus op naar de Kelly Hill Caves. Ze zijn bijzonder omdat ze in tegenstelling tot de meeste grotten niet door water zijn gevormd. Of zoiets, want volgens mij begreep de gids het zelf ook niet helemaal. Nu zijn ze in ieder geval helemaal droog, dus je komt weer net zo schoon boven als je er in ging.

IMG_0528 Een groot deel van het eiland is een Nationaal Park, en het Flinders Chaste National Park beslaat weer een groot deel daarvan. Eén van de bezienswaardigheden in het park zijn de Remarkable Rocks, die inderdaad heel opzienbarend zijn. Ik heb geen flauw idee hoe ze zijn ontstaan, maar ze laten mooi zien hoe de natuur geduldig z’n werk doet.

Terug in de haven bleek ik opnieuw de laatste auto die mee mocht. Met veel passen en meten kon de boegdeur dicht, en kon ik mij op gaan maken voor de lange rit naar Coober Pedy…

Comments OffTags: Australie